'' Προδρομίτες '' ....όχι μόνο σε δύσκολους καιρούς

Ντυμένοι με την παραδοσιακή καταφυγιώτικη ή αλλιώς καταφιώτικη φορεσιά, κρατώντας τους ΄΄ τροβάδες ΄΄  ιδίως οι μικρότεροι για τα διάφορα πεσκέσια και περνώντας αρμαθιές από ξερά σύκα στο λαιμό, ξεκινούν και φέτος, όπως και κάθε χρόνο στις 6 του Γενάρη,  οι Προδρομήτες το παραδοσιακό καθήκον τους προκειμένου να αναβιώσει και πάλι το έθιμο του οποίου οι ρίζες ανήκουν περίπου στα 1650. ΄΄ Στα δύσκολα χρόνια της τουρκικής τυραννίας οι Έλληνες έψαχναν συνεχώς τρόπους οργάνωσης και αντίδρασης εναντίον τους. Ένας από αυτούς ήταν και οι Προδρομήτες οι οποίοι συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να μας θυμίζουν ό,τι οι σημερινές συνθήκες μας κάνουν να ξεχνάμε ΄΄, μoυ λέει ο πρόεδρος της Μορφωτικής Ένωσης Καταφυγιωτών ( Μ.Ε.Κ ) και Αντιδήμαρχος Κατερίνης κ. Ζήνων Σατραζέμης. Το όνομα Προδρομίτες δόθηκε σε αυτό το έθιμο από την εορτάζουσα ημέρα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου την οποία έντεχνα η μικρή συνοικία του Νομού Πιερίας ΄΄Καταφιώτικα΄΄  την συνδυάζει με τα ΄΄ προδρόμια ΄΄ της ελληνικής επανάστασης. Αποφασισμένη λοιπόν και εγώ να διεισδύσω ακόμη περισσότερο στα άδυτα της παράδοσης αυτού του μικρού γεωγραφικού κομματιού αποφασίζω να ακολουθήσω τους Προδρομίτες στο πολύωρο έργο τους έτσι ώστε να καταλάβω πρώτα και να μεταφέρω καλύτερα το άρωμα της πολύχρονης παράδοσης τους. Την οργάνωση των Προδρομιτών αναλαμβάνει κάθε χρόνο, όπως και άλλοτε, η εκκλησία. Έτσι μετά το τέλος της Λειτουργίας οι ιερείς ευλογούν τους Προδρομίτες, οι οποίοι χωρίζονται σε τρείς με τέσσερεις ομάδες και ξεκινούν από πόρτα σε πόρτα, στην περιοχή Καταφιώτικα της Κατερίνης, τραγουδώντας γεμάτοι ζωντάνια τα παραδοσιακά τους τραγούδια σκορπίζοντας χαρά και κέφι σε ολόκληρη τη συνοικία. Η χαρά δεν είναι μόνο των Προδρομιτών αλλά και του νοικοκύρη ο οποίος με ενθουσιασμό και συγκίνηση τους υποδέχεται, τραγουδά μαζί τους και δε διστάζει να παρασύρει στο χορό γνωστούς και αγνώστους ανάμεσα στους οποίους και εμένα. Όταν οι χοροί και τα τραγούδια τελειώνουν του εξηγώ για ποιο λόγο βρίσκομαι εκεί και εκείνος σα χείμαρρος ξεκινά την αναδρομή στο παρελθόν και στις ρίζες αυτού του εθίμου. ΄΄ Παλιότερα στα δύσκολα χρόνια ο ρόλος των Προδρομιτών ήταν σωτηρία για τον τόπο μας. Οι νοικοκύρηδες έδιναν για πεσκέσια καρύδια, σταφίδες, λεφτοκάρια, στραγάλια, τα μπουμπουλάκια όπως τα λέμε εμείς εδώ και όποιος νοικοκύρης  ΄΄ στεκόταν ΄΄ καλύτερα πρόσφερε και χρήματα τα οποία η εκκλησία έδινε στον εθνικό αγώνα κατά των Τούρκων αλλά και για τις ανάγκες του κρυφού σχολειού. Είναι τιμή για τον τόπο μας που ακόμα και σήμερα τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας τιμούν εμάς τους μεγάλους και τους αγώνες μας χωρίς να τους έχουν νιώσει στο πετσί τους ΄΄ Κατά το μεσημέρι προς το απόγευμα το δύσκολο αλλά και ευχάριστο έργο των Προδρομιτών έχει τελειώσει. Το γλέντι όμως και η διασκέδαση για όλους τους υπόλοιπους Καταφιώτες έχει μόλις αρχίσει. Όλος ο λαος (Προδρομίτες και μη) συγκεντρώνεται στο προαύλιο της Μορφωτικής Ένωσης Καταφυγιωτών (Μ.Ε.Κ) και πιασμένοι χέρι χέρι περνούν στο λαιμό μια αρμαθιά από ξερά σύκα των οποίων το σκληρό περίβλημα συμβολίζει την αιμοχαρή Οθωμανική Αυτοκρατορία και τα εκατοντάδες σπόρια τους σκλαβωμένους Έλληνες που μάχονται από το σκοτάδι για να αποτινάξουν τη σκληρή σκλαβιά. Έτσι  ξεκινούν το χορό ακολουθώντας τα παραδοσιακά τραγούδια που τραγουδούν οι μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες και ενεργά μέλη της φιλοπτώχου ντυμένες με τις παραδοσιακές στολές.

 Όταν τελικά το δικό μου καθήκον έχει τελειώσει και απομακρύνομαι από αυτή τη μικρή ΄΄πολιτεία΄΄ καταλαβαίνω πώς τελικά ένα μόνο έθιμο βαθειά ριζωμένο και αναλλοίωτο ανά τους αιώνες καταφέρνει να αναδείξει όλο το πλούτο και το πολιτισμό αυτής της χώρας. Μια χώρα που όταν θέλει αποδεικνύει πως δεν βαριανασαίνει μόνο αλλά συγχρόνως ζει.